اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَجَعَلنا عالِيَها سافِلَها وَ أَمطَرنا عَلَيهِم حِجارَةً مِن سِجِّيل‌ٍ (74)
در جلد پنجم صفحه 379 سوره اعراف آيه 84 حديث مفصلي از ابي حمزه و ابي بصير هر دو از حضرت باقر عليه السّلام در اينکه باب نقل کرده‌ايم مراجعه فرمائيد خلاصه هفت شهر قوم لوط را جبرئيل از زمين کند و آن قدر بالا برد که صداي کلاب و خروسان آنها را ملائکه شنيدند.
3- وَ أَمطَرنا عَلَيهِم حِجارَةً مِن سِجِّيل‌ٍ و اينکه جمله را به واو جمع بيان فرموده در همين حال که شهرهاي آنها بالا رفته بود باران سنگ بر آنها باريد و شهرهاي آنها واژگون گرديد وَ أَمطَرنا عَلَيهِم تعبير بمطر براي اينست که مثل باران سنگ ميباريد و هر دانه سنگي بر فرق يکي وارد ميشد و هلاک ميشدند و اينکه حجاره از سجيل بود که فرمود: حِجارَةً مِن سِجِّيل‌ٍ گفتند حجارة طين بود که بآتش جهنّم طبخ شد، و بسيار صلب و سخت بود و از عدس بزرگتر و از نخود کوچکتر و اسم هر فردي بر او نوشته شده و بر منقار هر طيري
جلد 12 - صفحه 61
بالاي سر صاحبش و بر فرق او زده شد و از دبرش خارج شده.
فَجَعَلنا عالِيَها سافِلَها تمام هفت شهر سرنگون شد بطوري که ديگر از عمارات و اشجار و کوه‌ها اثري باقي نماند چه رسد از انسان و حيوان و اندوخته‌هاي آنها.