اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَانتَقَمنا مِنهُم وَ إِنَّهُما لَبِإِمام‌ٍ مُبِين‌ٍ (79)
پس انتقام کشيديم از آنها و محققا اينکه دو قوم لوط و اصحاب ايکه هر آينه بطريقيست واضح (فانتقمنا) انتقام از نقمة است مقابل نعمة و انتقام مقابل انعام است إعطاء نعمت و أخذ بنقمة که بلاء باشد و چون نعمت از راه تفضّل است نه استحقاق از باب افعال آمده ولي نقمة از راه استحقاق است در اثر اعمال سيئة از باب افتعال آمده و فرق بين نعمت و بلاء و ثواب و عقاب اعم و اخص است ثواب و عقاب اختصاص بقيامت دارد و نعمة و بلاء اعم است و نعمة و بلاء بسا امتحانست و ثواب و عقاب عنوان پاداشت و اجر نعمة و بلاء بسا براي عبرت ديگران و تنبه آنهاست و ثواب و عقاب مربوط باين قسمت نيست (منهم) قوم لوط و أصحاب أيکه و تعبير بجمع بلحاظ افراد است (و إنّهما) تعبير بتثنيه بلحاظ طائفتين است و قبيلتين (لبامام مبين) يکي از معاني إمام بمعني طريق است چون أم‌ّ بمعني قصد است و مردم قصد طريق ميکنند مبين بمعني ظاهر و واضع و آشکار است، و بعيد نيست که مراد طريق معامله خداوند با کفار و مشرکين و اهل فساد باشد.