«حجر» نام شهرى است که قوم ثمود در آن زندگى مى‌کردند و به طور کلى به محل سکونت نيز گفته مى‌شود. «حجر» به معناى دامن مادر و «حجر اسماعيل» و «حجره» از همين کلمه مى‌باشد «1» و نام اين سوره از اين آيه گرفته شده است.
از کلمه‌ى «الْمُرْسَلِينَ» استفاده مى‌شود: اصحاب‌حِجر، غير از حضرت صالح، پيامبران ديگر نيز داشته‌اند، وبعضى مى‌گويند چون تکذيب يک پيامبر در واقع تکذيب همه انبياست، لذا مرسلين آمده است.
مراد از «صيحه» در اينجا، صاعقه است، به دليل آيه: «أَنْذَرْتُکُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ» «2»