اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَجَعَلناها نَکالاً لِما بَين‌َ يَدَيها وَ ما خَلفَها وَ مَوعِظَةً لِلمُتَّقِين‌َ (66)
پس قرار داديم عقوبت اهل اينکه قريه را عقوبتي که عبرت باشد براي امّتهايي که در آن زمان بودند و امّتهايي که پس از آنها آمدند و پند براي پرهيزکاران).
1- العظاية: جانوري است نرم و کوچکتر از حرذون که هر دم با شتاب ميرود و ميايستد و خنفسا: سرگين گردانک است و زمير بکسر زاء و تشديد ميم نوعي ماهي است و وبر جانوري کوچکتر از گربه و ورک حيوانيست که مشي آن باران اوست مثل طفلي که تازه براه افتاده.
جلد 2 - صفحه 54
ضمير (در جعلناها) را بعضي گفتند راجع بعقوبت است و بعضي گفتند راجع بحادثه مسخ است و ظاهر اينست که راجع بقريه است که در سوره اعراف ذکر شد و مراد قريه ايلة است که در خبر مروي از حضرت باقر و صادق «ع» تصريح شده.
و مراد از لِما بَين‌َ يَدَيها امتهاي موجوده زمان نزول عذاب و از ما خَلفَها امتهاي بعد از نزول عذاب ميباشد.
و نکال بمعني عذابي است که داراي اثر ظاهر يا باقي باشد و ديگري بواسطه آن تهديد و ترسانيده شود و بمعني منع نيز اطلاق ميشود و نکل که بمعني قيد و لجام است از اينجا است.
وَ مَوعِظَةً لِلمُتَّقِين‌َ يعني موجب زيادت بصيرت در معرفت و ايمان براي اهل تقوي قرار داديم که بر تقوي و پرهيزکاري خود ثابت‌تر شوند و از اينجا استفاده ميشود که عذاب‌هاي الهي در دنيا براي تهديد و تخويف اهل معصيت و موعظه و زيادتي ايمان و بصيرت اهل تقوي است.
55