اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يُنَزِّلُ المَلائِکَةَ بِالرُّوحِ مِن أَمرِهِ عَلي مَن يَشاءُ مِن عِبادِهِ أَن أَنذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاّ أَنَا فَاتَّقُونِ «2»
نازل ميفرمايد خداوند ملائکه را بهمراهي روح از أمر پروردگار بر هر کس که بخواهد از بندگان خود به اينکه انذار کنيد بدرستي که شأن چنين است که نيست
جلد 12 - صفحه 82
الهي و معبود بحقي مگر من پس پرهيز کنيد از مخالفت من يُنَزِّلُ المَلائِکَةَ بِالرُّوحِ از براي روح در قرآن مجيد اطلاقاتيست بر نفس ناطقه اطلاق شده يَسئَلُونَکَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِن أَمرِ رَبِّي وَ ما أُوتِيتُم مِنَ العِلمِ إِلّا قَلِيلًا البراءة آيه 87.
بر جبرئيل عليه السّلام إطلاق شده نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الأَمِينُ عَلي قَلبِکَ لِتَکُونَ مِنَ المُنذِرِينَ شعراء آيه 193.
(بر ما فوق الملائکة جوهر مجرد از ماده و صورت تَنَزَّلُ المَلائِکَةُ وَ الرُّوحُ قدر آيه 4 و در اينکه آيه شريفه تفسيراتي کردند لکن بعيد نيست که در اينجا مراد عقل کامل باشد که خداوند بانبياء و اوصياء عنايت فرموده که درک ميکنند ملائکه را و ميشناسند و با آنها تماس ميگيرند و لذا در اينجا بباء تعبير فرموده و در سوره قدر بواو (من امره) هر نوع دستوري که معين فرموده و قرآن مجيد مشتمل است از احکام و مواعظ و نصائح و قصص.
عَلي مَن يَشاءُ مِن عِبادِهِ که لياقت مقام رسالت داشته باشند و واجد شرائط نبوت و فاقد موانع آن باشند.
أَن أَنذِرُوا انذار کنيد امّت خود را و بندگان خدا را و بترسانيد که شريک بر خدا قرار ندهند و غير او را نپرستند که موجب خلود در عذاب الهي ميشود (انّه) ضميرشان است و در مقام تأکيد است (لا إِلهَ إِلّا أَنَا) و گفتيم اينکه کلمه شريفه سه دلالت دارد مطابقي التزامي اقتضايي.
اما المطابقي توحيد عبادتيست که معني الوهيت باشد يعني پرستش.
و اما التزامي توحيد ذاتي و صفاتي و افعالي و نظري، زيرا اگر غير از او باشد آنهم استحقاق پرستش دارد.
و أمّا اقتضايي لزوم اطاعت و امتثال و فرمان بري در کليه دستورات و فرامين آن فَاتَّقُونِ بپرهيزيد از مخالفت و معصيت و نافرماني او اللهم اجعلنا من الموحدين المتقين.
83