اين آيه، آخرين آيه اين سوره درباره‌ى جنگ احد است که مى‌فرمايد: جهان يک آزمايشگاه بزرگ است وچنين نيست که هر کس ادّعاى ايمان کند رها شود و در جامعه به طور عادّى زندگى کند، بلکه شکست‌ها و پيروزى‌ها، براى شناسايى نهان انسان‌هاست.
بعضى مؤمنان خواستار آگاهى از غيب و نهان انسان‌ها بودند و مى‌خواستند از طريق غيب منافقان را بشناسند، نه از طريق آزمايش که اين آيه مى‌فرمايد: راه شناخت، آزمايش است نه غيب و شناسايى خوب و بد، از طريق آزمايش‌هاى تدريجى صورت مى‌گيرد. چون اگر به علم غيب، افراد بد و خوب شناخته شوند، شعله‌ى اميد خاموش و پيوندهاى اجتماعى گسسته و زندگى دچار هرج و مرج مى‌شود.