تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً لَکُمْ مِنْهُ شَرابٌ وَ مِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَ «10»
بعد از آن بيان نعمتهاى ديگر مى‌فرمايد:
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً لَکُمْ: حق سبحانه ذاتى است که به قدرت کامله نازل مى‌فرمايد از آسمان به توسط ابر، باران را براى شما. مِنْهُ شَرابٌ:
قسمتى از باران آبى است که مى‌آشاميد آنرا. وَ مِنْهُ شَجَرٌ: و قسمتى از آن سبب روئيدن و پرورش يافتن درختان شما است که بعضى آنها ميوه‌دار و بعضى هيزم و برخى نباتات است. فِيهِ تُسِيمُونَ: در آن مى‌چرانيد مواشى خود را.