تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) هُوَ الَّذِي‌ أَنزَل‌َ مِن‌َ السَّماءِ ماءً لَکُم‌ مِنه‌ُ شَراب‌ٌ وَ مِنه‌ُ شَجَرٌ فِيه‌ِ تُسِيمُون‌َ «10» خداوند ‌آن‌ خدائيست‌ ‌که‌ نازل‌ فرمود ‌از‌ طرف‌ آسمان‌ آب‌ بلکه‌ يک‌ قسمت‌ ‌آن‌ ‌را‌ مي‌آشاميد و يک‌ قسمت‌ ‌آن‌ اشجاريست‌ ‌که‌ حيوانات‌ ‌خود‌ ‌را‌ مي‌چرانيد هُوَ الَّذِي‌ أَنزَل‌َ مِن‌َ السَّماءِ ماءً لَکُم‌ نظر ‌به‌ اينکه‌ يک‌ ربع‌ کره‌ زمين‌ ‌از‌ کره‌ آب‌ خارج‌ ‌است‌ و مرتفع‌ ‌از‌ آب‌ مشروب‌ نمي‌شود و ‌اينکه‌ ربع‌ مسکون‌ احتياج‌ شديد بآب‌ دارد خداوند بقدرت‌ کامله‌ ‌خود‌ بتوسط اشعه‌ شمس‌ ‌از‌ کره ماه‌ بخار متصاعد مي‌شود و ‌در‌ فضاء بالا متراکم‌ مي‌شود و تشکيل‌ ابر ميدهد و بتوسط تموج‌ هوا تشکيل‌ باد ميدهد و ابرها جلد 12 - صفحه 89 ‌را‌ حرکت‌ ميدهد بالاي‌ ‌اينکه‌ ربع‌ مسکون‌ و هوايي‌ ‌که‌ ‌در‌ ابرها محبوس‌ ‌شده‌ ميخواهد خارج‌ شود تشکيل‌ رعد و برق‌ مي‌دهد و آبهاي‌ ‌آن‌ نازل‌ مي‌شود ‌در‌ ‌هر‌ نقطه‌ ‌که‌ مأموريت‌ دارد ميبارد. مِنه‌ُ شَراب‌ٌ ‌من‌ تبعيضيه‌ ‌است‌ ‌يعني‌ يک‌ قسمت‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ آب‌ باران‌ ‌براي‌ شرب‌ انسان‌ بلکه‌ جميع‌ حيوانات‌ ‌از‌ انعام‌ و طيور و وحوش‌ محفوظ مي‌ماند و ‌در‌ اعماق‌ زمين‌ تشکيل‌ چاهها و چشمه‌ها مي‌دهد و ‌بر‌ سطح‌ زمين‌ تشکيل‌ رودخانه‌ها و نهرها ميدهد بلکه‌ نوع‌ مأکولات‌ ‌هم‌ احتياج‌ بضميمه‌ آب‌ دارد مثل‌ مطبوخات‌ و خبوز و غيرها، وَ مِنه‌ُ شَجَرٌ و يک‌ قسمت‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ آب‌ ‌در‌ اصول‌ اشجار و ريشه‌هاي‌ نباتات‌ فرو ميرود و ‌آنها‌ بقوه جاذبه‌ ‌خود‌ ‌آن‌ ‌را‌ جذب‌ مي‌کنند و باعث‌ رشد و نمو ‌آنها‌ مي‌شود (‌فيه‌) ‌يعني‌ ‌در‌ شجر و نبات‌ (تسيمون‌) مأکولات‌ حيوانات‌ ميشود و انعام‌ ‌خود‌ ‌را‌ مي‌چرانيد بعلاوه‌ فوائد ديگر ‌که‌ ‌بر‌ باران‌ مترتب‌ ميشود ساختمانها تلطيف‌ هوا دفع‌ امراض‌ ازاله‌ ميکربات‌ و ‌غير‌ اينها جل‌ الخالق‌.

آیات این صفحه