تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) ما کانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلى‌ ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ ما کانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَکُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَ لکِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَکُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ (179) جلد 1 صفحه 539 ترجمه‌ نباشد خدا که واگذارد گروندگان را بر آنچه شما برآنيد تا جدا سازد پليد را از پاکيزه و نباشد خدا که مطلع گرداند شما را بر غيب ولى خدا بر- ميگزيند از پيغمبرانش هر کس را ميخواهد پس بگرويد بخدا و پيغمبرانش و اگر بگرويد و بپرهيزيد پس از براى شما است مزدى بزرگ.. تفسير مقتضاى حکمت خداوند آن نيست که مؤمنين حقيقى را باين حال اختلاط که با مؤمنين صورى دارند باقى بگذارد و مخلصين را از منافقين ممتاز نفرمايد بلکه مقتضاى عدل و حکمت آنستکه ممتاز فرمايد منافق را از موافق و مخلص را از مرائى بتکاليف شاقه‌اى که تن در ندهند بآن جز کسانيکه رضاى خدا را از صميم قلب طالبند و بر استراحت نفس بلکه بر هر چيزى ترجيح ميدهند مانند جهاد خصوصا با بدن مجروح چنانچه شرحش در ذيل آيه‌ الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ‌ گذشت و اين امتياز و انکشاف حال براى مومنين حقيقى نافع است که دوست و دشمن خودشان و خدا را بشناسند و نسبت بمخلصين اخلاص داشته باشند و از منافقين بپرهيزند و با آنها مدارا نمايند و نيز مقتضاى حکمت آن نيست که خداوند بمومنين علم غيب عنايت کند تا مخلصين و منافقين را بواسطه آن امتياز دهند زيرا که ظرفيت و قابليت اين علم را ندارند جز کسانيکه برگزيده خدا باشند مانند پيغمبران که خداوند بآنها علم غيب عنايت فرموده و آنها سعداء و اشقياء و اهل اخلاص و نفاق را شناخته و باوصياء خودشان معرفى فرموده‌اند و محتمل است مراد آن باشد که اعلام غيبى لازم نيست به ارسال رسل و بيان تکاليف امتياز حاصل ميشود پس از روى اخلاص ايمان بخدا و پيغمبرانش بياوريد چون اگر منافق باشيد بالاخره رسوا خواهيد شد و اگر ايمان حقيقى بياوريد و از نفاق و شقاق بپرهيزيد باجر بزرگى مى‌رسيد که از حد و وصف خارج است.