«أَساطِيرُ» جمعِ «اسطوره» به معناى حکايات و افسانه‌هاى خرافى است که به صورت مکتوب درآمده باشد. در قرآن اين کلمه، نُه بار از زبان کفّار نقل شده که در همه‌ى موارد همراه کلمه‌ى «اولين» است، يعنى آنها مى‌گفتند: اين حرفها تازگى ندارد، بلکه همان بافته‌هاى پيشينيان است.
بعضى جامعه‌شناسان امروز نيز مذهب را زاييده جهل و خرافه مى‌دانند، که شايد اين حرف، بخاطر بعضى خرافاتى باشد که در ميان اصولِ اصيلِ اديان الهى، رخنه کرده است و در واقع ربطى به مذهب ندارد.
جلد 4 - صفحه 508