تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَکْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ (181)
ترجمه
هر آينه بتحقيق شنيد خدا گفتار آنانرا که گفتند همانا خدا محتاج است و ما بىنيازيم همانا مينويسيم آنچه را گفتند و کشتنشان پيغمبران را بناحق و گوئيم بچشيد عذاب آتش سوزان را.
تفسير
يهود وقتى شنيدند قول خداوند را که فرمود کسيکه وام دهد خدا را
جلد 1 صفحه 541
وام نيکو خداوند چندين برابر باو عوض ميدهد گفتند معلوم ميشود خدا فقير است و ما اغنياء که از ما وام خواسته و اين سخن را بر سبيل استهزاء ميگفتند و قمى فرموده و اللّه نديدند خدا را تا بگويند فقير است ولى ديدند اولياء اللّه را که فقرا هستند پس گفتند اگر خدا غنى بود اولياء خود را غنى مينمود پس فخر نمودند بر خدا بغنى بودن و در مناقب از حضرت باقر (ع) روايت نموده آنها کسانى بودند که گمان مى- کردند امام محتاج بوجوهاتى است که براى او ميآورند در هر حال خداوند شنيد ياوه ياوه گويان را و ثبت ميفرمايد در نامه عمل آنها و ضبط ميکند در علم خود و مؤاخذه ميشوند در روز قيامت باين کفريات و اقوال قبيحه ناهنجار و نيز مکتوب است عند اللّه کشتن اسلاف آنها پيغمبران را با آنکه راضيند اينان بعمل پيشينيان خود و در کافى از حضرت صادق (ع) روايت نموده که قسم بخدا نکشتند پيغمبران را بشمشير هاى خودشان لکن کم و زياد نمودند در اوامر آنها پس کشتند آنها را حقير عرض ميکنم کشتن پيغمبر بعنوان شخصى به شمشير ممکن است ولى کشتن پيغمبر بعنوان پيغمبرى به شمشير نميشود و همان کشتن احکام او است و خداوند انتقام ميکشد از اين اشخاص در قيامت بآنکه ميفرمايد بچشيد عذاب آتش سوزنده را پس ميسوزند و سيکتب بصيغه مجهول مغايب و قتلهم برفع و يقول بصيغه معلوم مغايب نيز قرائت شده است و بمناسبت آيه قبل بايد اين هفوات نسبت بزکوة هم از آنها سر زده باشد.