تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ (50) «1» من لا يحضره الفقيه، جلد اوّل، صفحه 333، حديث 3 (باب فى صلاة الاستسقاء) جلد 7 - صفحه 217 يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ‌: مى‌ترسند ملائکه پروردگار خود را به سبب سطوت و عظمت و جلال کبريائى، يا مى‌ترسند عقاب الهى را اگر عصيان کنند. يا کنايه باشد از مقهوريت و سلطه حضرت احديت بر آنها که‌ (وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ)* «1». وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ‌: و بجا مى‌آورند ملائکه آنچه امر فرمايد حق تعالى و به هيچ وجه سستى و تمرد و تکاهل ننمايند، بلکه تماما فرمانبردارند. در مجمع‌ «2»- روايت نموده از حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم که فرمود: بدرستى که براى خداى تعالى ملائکه هستند در آسمان هفتم، به حالت سجده‌اند از آن زمان که خلق فرموده تا قيامت، مضطرب است پهلوهاى آنان از ترس الهى، قطره‌اى از اشک آنها نريزد مگر آنکه ملکى شود. وقتى روز قيامت شود، بردارند سرهاى خود را و گويند: عبادت نکرديم ذات احديت تو را حق عبادت تو، و آن طورى که شايسته مقام تو است. تبصره: آيه شريفه تنبيه است بر آنکه ملائکه با آنکه نفوس مجرده و مطيع فرمان الهى و آنى از عبادت غفلت نورزند، با وجود بر اين از عظمت و سطوت سبحانى ترسناکند، لکن انسانى که مورد خطا و غفلت و گناه و مخالفت باشد، چگونه آسوده خاطر و ابدا ترس و باکى نداشته باشد. و ايضا ابطال قول مشرکين را که مى‌گفتند (الملائکة بنات اللّه) بدين تقرير که ملائکه ملتزمند به عبادت پروردگار، و استکبار ندارند از ستايش آفريدگار.