اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
يَخافُون‌َ رَبَّهُم مِن فَوقِهِم وَ يَفعَلُون‌َ ما يُؤمَرُون‌َ (50)
ميترسند پروردگار خود را از بالاي سر خود و عمل ميکند آنچه را که مأمور شده‌اند يَخافُون‌َ رَبَّهُم دو قسم خوف داريم ممدوح و مذموم و خوف ممدوح سه قسم است، خوف از معاصي که مرتکب شده که آيا آمرزيده ميشود يا معذّب، و خوف از خطر خاتمه، و خوف عن اللّه، و دو قسم اوّل در حق ملائکه و معصومين غلط است بواسطه مقام عصمت که نه معصيتي از آنها صادر شده و نه خطر خاتمه دارند، فقط قسم سيّم است يعني از خدا ميترسند نزديک معصيت نميروند و کوتاهي در تکليف نميکنند که معني عصمت است و محال است صدور معصيت از آنها بواسطه اينکه خوف مِن فَوقِهِم نه معني اينکه باشد که خدا بر عرش قرار گرفته بالاي سر تمام مخلوقات، چنانچه مجسمه گفتند، بلکه مراد احاطه قيوميت و قاهريّت بر تمام ممکنات ارضي و سماوي دارد وَ يَفعَلُون‌َ ما يُؤمَرُون‌َ خردلي کوتاهي در اوامر او ندارند و خوف مذموم خوف از غير خدا و از نرسيدن روزي و ادبار دنيا و امثال اينها است.