1- بر خلاف آن عقايد خرافى که براى هر نوعى از موجودات، ربّى را فرض مىکردند، خداوندِ همهى آنچه در آسمانها وزمين است، يکى است. «لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»
جلد 4 - صفحه 532
2- پرستش و بندگى، تنها در برابر خالق يکتا جايز است. «لَهُ الدِّينُ واصِباً»
3- تشريع وقانونگذارى، حقّ کسى است که تکوين وآفرينش از آنِ اوست. لَهُ ما فِي السَّماواتِ ... وَ لَهُ الدِّينُ سازندهى هستى بايد قانون آن را وضع وبيان کند.
4- شرک، هيچ دليل وتوجيهى ندارد. لَهُ ما فِي السَّماواتِ ... لَهُ الدِّينُ ... أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَتَّقُونَ