پیام‌های تفسیر نور

1- نعمت‌هاى الهى را، نتيجه‌ى تلاش وتحصيل ومديريّت خود، يا شانس و تصادف نپنداريد. «ما بِکُمْ مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ» 2- همه‌ى نعمت‌ها، حتّى آنچه که در نظر شما ناچيز است، به اراده‌ى الهى به شما داده شده است. «مِنْ نِعْمَةٍ» 3- هم نعمت‌ها از اوست، هم در خطرها، تنها پناهگاه اوست. «فَمِنَ اللَّهِ‌، فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ» 4- بلا و سختى، خداپرستى فطرى را زنده مى‌کند. «إِذا مَسَّکُمُ الضُّرُّ فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ» 5- انسان ضعيف است وبا کوچکترين تماس سختى ومصيبت، درمانده مى‌شود. إِذا مَسَّکُمُ‌ ... 6- نعمت‌ها از اوست، امّا سختى‌ها و ضررها از ماست. «نِعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ‌، مَسَّکُمُ الضُّرُّ» 7- ايمان واستغاثه به خداوند، نبايد موسمى ومقطعى باشد. إِذا کَشَفَ الضُّرَّ ... فَرِيقٌ مِنْکُمْ‌ ... يُشْرِکُونَ‌ 8- رفاه وآسايش، زمينه‌ى غفلت از ياد خدا وشرک‌گرايى است. کَشَفَ الضُّرَّ ... يُشْرِکُونَ‌ 9- توجّه به خدا، چون فطرى است عمومى است. «فَإِلَيْهِ تَجْئَرُونَ»، امّا شرک تنها در مورد بعضى است. فَرِيقٌ‌ ... يُشْرِکُونَ‌ 10- «کشف ضرّ» و برطرف شدن مشکلات را از هر قدرتى جز خدا بدانيم شرک است. کَشَفَ الضُّرَّ ... بِرَبِّهِمْ يُشْرِکُونَ‌