تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَهُ الدِّينُ واصِباً أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَتَّقُونَ (52) وَ لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌: و براى ذات حق تعالى است خلقا و ملکا آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از ملائکه و جن و انس و غير آنها. وَ لَهُ الدِّينُ واصِباً: و براى ذات احديت سبحانى است بخاصه اطاعت و انقياد از هر چه در آسمان و زمين است، در حالتى که اين بندگى و فرمانبردارى واجب و ثابت باشد بدون زوالى، زيرا ذات الهى يگانه است در الهيت. پس ستايش و پرستش او را سزا است به حقانيت، يا واجب است بر بنده که اطاعت کند خالق خود را به اخلاص و حقانيت. أَ فَغَيْرَ اللَّهِ تَتَّقُونَ‌: آيا پس از علم وجدانى به اختصاص خلق و ملک به ذات پاک يزدانى، غير خداى تعالى را اطاعت کنيد و بترسيد، يعنى نبايد از غير او بترسيد، بلکه بايد از او بترسيد، پس او را عبادت کنيد.