تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْکُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَکُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ (183)
ترجمه
آنانکه گفتند همانا خدا عهد نموده است با ما که ايمان نياوريم به پيغمبرى تا آنکه بياورد براى ما قربانىاى که بسوزاند آنرا آتش بگو بتحقيق آمدند شما را پيغمبرانى پيش از من با معجزات و با آنچه گفتيد پس چرا کشتيد ايشان را اگر هستيد راستگويان..
تفسير
جماعت يهود که در آيه لقد سمع اللّه آن ياوه سرائى را نموده بودند نغمه ديگرى آغاز کردند و آن اين بود که گفتند خداوند در تورية امر و وصيت فرموده است بما که ايمان نياوريم بکسيکه مدعى نبوت باشد مگر آنکه معجزه مخصوص به انبياء بنى اسرائيل را داشته باشد و آن معجزه آنستکه چون مردم پيشکشىهاى خودشان را براى تقرب بخداوند نزد او حاضر نمودند خواه ذبيحه باشد خواه غير آن دعا کند و آتش از آسمان بيايد و قربانى کسى را که قبول شده است بسوزاند اگر چنين معجزه براى ما بنمائيد ما ايمان ميآوريم و چون اين مطلب از مفتريات آنها بود و آن معجزه با ساير معجزات باهرات که از پيغمبر اکرم ظاهر شده بود و آنها ديده بودند در اثبات نبوت فرقى نداشت بلکه بعضى از آنها بمراتب اعظم بود و آنها ايمان نياورده بودند معلوم بود که غرض آنها تعنّت و عناد و لجاج است و اجابت اين قبيل ملتمسات لازم نيست بلکه بعضى از اوقات موجب مزيد اين صفات خبيثه در تقاضا کنندگان ميشود لذا خداوند جواب الزامى بآنها داد و فرمود بگو اگر راست ميگوئيد چرا پيغمبرانى را که پيش از من آمدند و ساير معجزات و اين معجزه را بعقيده خودتان نمودند کشتيد مانند حضرت زکريا و فرزندش حضرت يحيى در کافى از حضرت صادق (ع) روايت نموده که بين قائلين اين کلام و قاتلين انبياء پانصد سال فاصله بود ولى خداوند
جلد 1 صفحه 543
الزام فرمود اينها را بقتل صادر از آنها براى رضاى اينها بعمل آنها و باين مضمون عياشى روايات متعدده نقل نموده است و بنظر حقير اينها همه از فروع يک شجره خبيثه بودند و مخاطب اصل آن شجره است و اللّه اعلم.