اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ يَجعَلُونَ لِما لا يَعلَمُونَ نَصِيباً مِمّا رَزَقناهُم تَاللّهِ لَتُسئَلُنَّ عَمّا کُنتُم تَفتَرُونَ (56)
و قرار ميدهند از براي بتهاي خود نصيبي و سهمي از آنچه که بودند افتراء ميزدند و دروغ ميبستند اينکه آيه شريفه يک کفر ديگري از مشرکين و عمل آنها را بيان ميفرمايد که در سوره انعام ميفرمايد: وَ جَعَلُوا لِلّهِ مِمّا ذَرَأَ مِنَ الحَرثِ وَ الأَنعامِ نَصِيباً فَقالُوا هذا لِلّهِ بِزَعمِهِم وَ هذا لِشُرَکائِنا فَما کانَ لِشُرَکائِهِم فَلا يَصِلُ إِلَي اللّهِ وَ ما کانَ لِلّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلي شُرَکائِهِم ساءَ ما يَحکُمُونَ شرحش در مجلد خامس گذشت.
وَ يَجعَلُونَ مشرکين که اينهم يکي از اقسام شرک و کفر آنها است لِما لا يَعلَمُونَ بتها و آلهه آنها که مدرکي ندارند و از روي جهالت و حماقت براي آنها سهم قرار ميدهند نصيبا که يک نوع عبادت آنها است چنانچه صرف مال در راه خدا عبادت او است که صرف في سبيل اللّه است و در باب زکاة گفتهايم که مصارفي که مرضي الهيست مثل بناء مسجد و مدارس و پل و صرف اعلاء کلمه اسلام و ترويج دين بداعي قربت في سبيل اللّه است و اينها بداعي تقرب باصنام خود يک قسمت از اموال خود را بمصارف بت کدهها و بتتراشها و خدّام بتکده و چراغ و فرش بتکده و بت پرستان رسانيدند مِمّا رَزَقناهُم که خداوند بآنها عنايت فرموده و روزي آنها قرار داده و آنها صرف بتها ميکنند تاللّه خداوند بذات مقدس خود قسم ياد فرموده چنانچه در بسياري از احاديث قدسيه و در بسياري از آيات شريفه براي تاکيد در امر قسم بذات مقدسش ياد فرموده مثل فَوَ رَبِّکَ لَنَسئَلَنَّهُم أَجمَعِينَ حجر آيه 92 و مثل حديث
و عزتي و جلالي لا يجوزني ظلم ظالم
و بسيار موارد ديگر عَمّا کُنتُم تَفتَرُونَ افترا دروغ بستن بغير است باصنام و نحوه.
141