تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ ما يَکْرَهُونَ وَ تَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ الْکَذِبَ أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنى لا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَ أَنَّهُمْ مُفْرَطُونَ «62»
ومشرکان، آنچه را براى خود نمىپسندند براى خدا قرار مىدهند و زبانشان به دروغ مىگويد که نيکوتر براى آنان است. حقا که آتش براى آنان است وآنان (به سوى آن) پيشگامانند.