تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَإِنْ کَذَّبُوکَ فَقَدْ کُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِکَ جاؤُ بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ وَ الْکِتابِ الْمُنِيرِ (184)
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 318
فَإِنْ کَذَّبُوکَ: پس اگر تکذيب نمودند تو را اى پيغمبر، محزون مباش، فَقَدْ کُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِکَ: پس بتحقيق تکذيب شدند پيغمبرانى که پيش از تو بودند، با آنکه، جاؤُ بِالْبَيِّناتِ: آورده بودند حجتهاى روشن و معجزه‌هاى آشکارا، وَ الزُّبُرِ وَ الْکِتابِ الْمُنِيرِ: و مواعظ زاجره و کتاب روشن کننده حلال و حرام، مانند تورات و انجيل.
بيان: «زبر» چيزى است که مشتمل بر حکم و مواعظ و نصايح باشد، مانند «زبور» حضرت داود عليه السّلام. و کتاب چيزى است که متضمن شرايع و احکام باشد، و لذا در مواضع قرآن، کتاب و حکمت متعاطف شده.
تتمه: آيه شريفه در مقام تسليت خاطر مبارک حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است که به سبب خواستن معجزات دلبخواهى و تکذيب آنان، اندوهگين مباش، زيرا نسبت به انبياء سلف، همين معامله را منظور داشتند.
پس واگذار ايشان را که ما جزا خواهيم داد بعد از موت.