تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْکَ الْکِتابَ إِلاَّ لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (64)
ايضا براى تأکيد و الزام حجت بر بندگان مىفرمايد:
وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْکَ الْکِتابَ: و نازل نفرموديم بر تو اى پيغمبر کتاب قرآن را.
إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ: مگر آن که اراده فرموديم از تو که بيان کنى و کشف نمائى براى عموم مردان تا قيامت. الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ: آنچه را که اختلاف کنند در آن از دلائل توحيد و نبوت و عدل و احکام دين از حلال و حرام. وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ: و هدايت است به حق و رحمت و لطف از جانب حق براى جماعتى که ايمان بياورند.
حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در ذيل خطبه «1» فرمايد: فرستاد خداى تعالى حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را بر بندگان با دليل کفايت کننده از معجزات و با پند شفا دهنده از قرآن و با دعوت به سوى اسلام تدارک کننده جاهليت، و ظاهر گردانيد به او راههاى مجهوله را که قوانين شرعيه
«1» نهج البلاغه فيض خطبه 160.
جلد 7 - صفحه 232
خاصه به امت او باشد، و بر کند به او بدعتهاى معيوبه اديان باطله را، و آشکار نمود به او احکام ممتازه دين اسلام را. پس کسى که طلب کند به غير دين اسلام دينى را، ثابت مىگردد شقاوت او، و گسسته شود حلقه نجات او، و بزرگ شود درآمدن او، و مىباشد مرجع او به اندوه دراز، و عذاب هلاک سازنده در روز قيامت.