تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً ثُمَّ لا يُؤْذَنُ لِلَّذِينَ کَفَرُوا وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ (84)
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً: و ياد کن روزى را که برانگيزانيم در آن از ميان هر گروهى گواه و شاهدى بر ايمان و کفر ايشان. مراد، پيغمبران امت است. ثُمَّ لا يُؤْذَنُ لِلَّذِينَ کَفَرُوا: پس بعد از اقامه شهادت انبياء بر امم خود، اجازه ندهند مر آنان را که کافر شدند در عذر خواهى، يا در رجوع به دنيا؛ و فايده اقامه شهادت انبياء با وجود علم حق تعالى به احوال ايشان، شدت هول
«1» تفسير برهان جلد 2، صفحه 378.
جلد 7 - صفحه 260
است در نفس آنان نزد تمام مردمان، و به کلى نااميد شوند از رستگارى و نجات. وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ: و نه ايشان مطالب شوند به استرضاء، يعنى نگويند به آنها که شما خداى تعالى را خشنود سازيد به عملى که موجب رضاى الهى شود، زيرا آخرت سراى تکليف نيست، يا آن که آنها را اجازه ندهند تا اعتذار جويند، و اگر عذر خواهند نپذيرند.