تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَکْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ (187)
ترجمه
و هنگاميکه گرفت خدا پيمان آنان را که داده شدند کتابرا که هر آينه بيان کنيد آنرا براى مردم و کتمان نکنيد آنرا پس انداختند آنرا پس پشت هاشان و خريدند بآن بهاى اندک را پس بد است آنچه خريدارى مينمايند.
جلد 1 صفحه 546
تفسير
و ياد بيار اى پيغمبر وقتى را که خداوند گرفت از يهود و نصارى بتوسط انبياء عظام پيمان محکمى را نسبت به صفات و علائم خاصه تو که چون چنين شخصى مبعوث به نبوت شود بايد کما هو حقه بيان نمائيد علائم و اوصافرا و تغيير و تبديلى در آن ندهيد چنانچه قمى از حضرت باقر (ع) روايت نموده که ميثاق از اهل کتاب در باره محمد (ص) گرفته شد پس مراعات آن ميثاق را ننمودند و آن عهد را پشت سر انداختند و اين کنايه از آنست که توجهى بآن نگردند چنانچه نصب العين و رو برو قرار دادن کنايه از متوجه بودن بچيزى است و مبادله نمودند آنرا بحطام دنيوى و منافع موقتى که از رياست چند روزه خودشان ميبردند چون کتمان کنندگان نوعا احبار و رهبانان يهود و نصارى بودند که عالم بآن اوصاف بودند پس بد معاوضه کردند متاع کاسد فاسد دنيا را با بهشت عنبر سرشت و عهد الهى را با عذاب ابدى و در مجمع از امير المؤمنين (ع) نقل نموده که خداوند جهال را بياد گرفتن تکليف نميفرمايد مگر وقتى که علما را تکليف فرموده باشد بياد دادن و ليبيننه و لا يکتمونه بصيغه جمع مغايب در هر دو قرائت شده است و بنابراين معنى اسهل است.