نکته‌های تفسیر نور

در دو آيه قبل کفّار در تهمتى که به پيامبر اکرم مى‌زدند گفتند: اين آيات را بشرى به او ياد داده و او به دروغ آن را به خدا نسبت مى‌دهد خداوند در پاسخ فرمود: آن شخصِ معلّم عرب نيست علاوه بر آنکه آن همه معارف قرآن را خداوند به کافرى نمى‌دهد، ودر اين آيه مى‌فرمايد: پيامبر کسى نيست که حرف ديگران را به خدا نسبت دهد، اين کار کسانى است که ايمان ندارند. قرآن مى‌فرمايد: اگر کلامى را به دروغ به‌ما نسبت دهند، رگ حياتشان را قطع مى‌کنيم. «2» «1». تفسير الميزان. «2». الحاقه، 46. جلد 4 - صفحه 585