تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْخاسِرُونَ (109)
بعد تأکيد حکم خسران آنها را فرمايد:
لا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِي الْآخِرَةِ: حق است البته که ايشان در آخرت. هُمُ الْخاسِرُونَ: ايشانند زيانکاران، و موجب خسران آنها صفات خمسه مذکوره در آيه شريفه است: 1- مستوجب شدن غضب الهى را بواسطه ارتداد. 2- مستحق شدن عذاب اليم را. 3- دوست داشتن زندگانى دنيا را بر آخرت.
4- چشم و گوش و قلب را از قابليت اثر انداختن. 5- از غافلين محسوب شدن.
جلد 7 - صفحه 292