اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلسِنَتُکُمُ الکَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ لِتَفتَرُوا عَلَي اللّهِ الکَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفتَرُونَ عَلَي اللّهِ الکَذِبَ لا يُفلِحُونَ (116) مَتاعٌ قَلِيلٌ وَ لَهُم عَذابٌ أَلِيمٌ (117)
بعد از اينکه ميزان حلال و حرام را در شريعة اسلام معين فرمود ميفرمايد:
جلد 12 - صفحه 203
و نگوئيد از براي چيزهايي که زبان شما متصف شده بدروغگويي اينکه حلال است و اينکه حرام که افتراء ميبنديد بخدا دروغي را محققا بدانيد کساني که افتراء ميزنند بخدا دروغي را هرگز رستگار نميشوند فقط چهار روز دنيا تمتع ميکنند و از براي آنها عذاب دردناک است.
وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلسِنَتُکُمُ الکَذِبَ اتصاف السنه بکذب عادة زبان است و دروغگويي بخصوص کذب بر خدا که اعظم کبائر است هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ که حلال خدا را حرام بگويد و حرام خدا را حلال بشمارد که بدعت در دين است و مبدع کافر است مثل آنکه گفت متعتان محللتان في عهد رسول اللّه انا احرمهما و اعاقب عليهما متعة النساء و متعة الحج لِتَفتَرُوا عَلَي اللّهِ الکَذِبَ سه عقوبت دارد يکي دروغ گفتن ديگر افتراء که نسبت بغير دادن سه افتراء علي اللّه إِنَّ الَّذِينَ يَفتَرُونَ عَلَي اللّهِ الکَذِبَ لا يُفلِحُونَ ايمان ندارد و کافر ميشود زيرا مؤمن يقينا رستگار است مَتاعٌ قَلِيلٌ براي استفاده اينکه چهار روزه دنيا و متابعت شهوات نفسانيه وَ لَهُم عَذابٌ أَلِيمٌ مطلق عذابهاي آخرت مولم است لکن اختصاص باين طايفه دارد عذابي که ميانه عذابهاي آخرت شده الم را دارد که مفاد صفت مشبه است.