اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ عَلَي الَّذِين‌َ هادُوا حَرَّمنا ما قَصَصنا عَلَيک‌َ مِن قَبل‌ُ وَ ما ظَلَمناهُم وَ لکِن کانُوا أَنفُسَهُم يَظلِمُون‌َ (118)
و نيز بر کساني که يهودي هستند حرام کرديم آنچه را که قبلا قصه آنها را بر شما بيان کرديم و ما بآنها ظلم نکرديم و لکن خود آنها بودند که بنفوس خود ظلم ميکردند اينکه آيه اشاره بآيه شريفه است که فرمود:
وَ عَلَي الَّذِين‌َ هادُوا حَرَّمنا کُل‌َّ ذِي ظُفُرٍ وَ مِن‌َ البَقَرِ وَ الغَنَم‌ِ حَرَّمنا عَلَيهِم شُحُومَهُما إِلّا ما حَمَلَت ظُهُورُهُما أَوِ الحَوايا أَو مَا اختَلَطَ بِعَظم‌ٍ ذلِک‌َ جَزَيناهُم بِبَغيِهِم وَ إِنّا لَصادِقُون‌َ انعام آيه 146 شرحش گذشت در مجلد پنجم صفحه 231 و 232
جلد 12 - صفحه 204
232 مراجعه فرمائيد (تنبيه) احکام شرعيه بر طبق مذهب اماميه تابع حکم و مصالح است و حکم و مصالح اگر ذاتيه باشد حکم تغيير پذير نيست و قابل نسخ هم نيست در جميع شرايع ثابت است و اگر بوجوه و اعتبار باشد قابل تغيير است و مورد نسخ هم وارد مي‌شود و اختلاف مکلفين و اختلاف ازمنه و اختلاف حالات و نيات و غير اينها تغيير مي‌کند مثلا ضرب يتيم للتاديب حسن و للتشفي قبيح تکبر بر متکبّرين حسن و بر متواضعين قبيح چنانچه فرمود
تکبروا مع المتکبرين
احکام مسافر با حاضر مختلف مي‌شود احکام رجال با نساء مختلف است مريض و سالم حاضر و غائب غني و فقير عالم و جاهل عامد و ناسي مطيع و عاصي مؤمن و کافر و غير اينها الي ما شاء اللّه و عالم باين وجوه و اعتبارات خداوند تبارک و تعالي است و همچنين در افعال تکوينيه الهيه که ميفرمايد:
وَ لَو أَن‌َّ أَهل‌َ القُري آمَنُوا وَ اتَّقَوا لَفَتَحنا عَلَيهِم بَرَکات‌ٍ مِن‌َ السَّماءِ وَ الأَرض‌ِ وَ لکِن کَذَّبُوا فَأَخَذناهُم بِما کانُوا يَکسِبُون‌َ اعراف آيه 94 و يهود براي قساوت قلوب آنها و طغيان و سرکشي خداوند احکام شديد بر آنها قرار داد چنانچه در آيه شريفه آمن الرسول آخر سوره بقره از قول مؤمنين نقل ميفرمايد رَبَّنا وَ لا تَحمِل عَلَينا إِصراً کَما حَمَلتَه‌ُ عَلَي الَّذِين‌َ مِن قَبلِنا لذا ميفرمايد: وَ عَلَي الَّذِين‌َ هادُوا چون اکثر آنها از نسل يهودا فرزند يعقوب بودند آنها را يهود گفتند و معناي هادوا اشاره بيهود است حَرَّمنا ما قَصَصنا عَلَيک‌َ مِن قَبل‌ُ که اشاره بآيه سوره انعام که قبلا ذکر شد وَ ما ظَلَمناهُم براي رفع توهم است که چرا فرق بين بنده‌گان گذارده شده سببش را بيان ميفرمايد وَ لکِن کانُوا أَنفُسَهُم يَظلِمُون‌َ که اينکه هم يک نوع عقوبت است مثلا بلاهايي که بر امم سابقه نازل شده و عقوباتي که در آخرت براي کفار هست که تمام براي ظلم بنفس است چنانچه در بسياري از آيات تصريح فرموده.
205