تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
شاکِراً لِأَنْعُمِهِ اجْتَباهُ وَ هَداهُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ (121)
صفت پنجم: شاکِراً لِأَنْعُمِهِ: سپاس دارنده مر نعمتهاى خدا را.
نکته: ذکر «انعم» به لفظ قلة تنبيه است بر آنکه آن حضرت اخلال نمى‌کرد به شکر نعم قليله، چه جاى کثيره.
صفت ششم: اجْتَباهُ: برگزيده او را به نبوت و اختصاص داد او را به خلت.
صفت هفتم: وَ هَداهُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ: و راه نمود او را در دعوت به خدا به راه راست که طريقه توحيد باشد.