دعوت از طريق حکمت و موعظه و جدال نيکو کار بسيار دشوارى است، زيرا گروهى لجاجت کرده و دعوت را نمىپذيرند و گروهى علاوه بر آن توطئه و کارشکنى مىکنند و گروهى دست به براندازى مىزنند و براى رسيدن به اهداف شوم خود از حربههايى همچون تهمت، مسخره، تهديد، رقيبتراشى و محاصره اقتصادى، جنگ و هرگونه شکنجه و آزار استفاده مىکنند. لذا اين دو آيه يک نوع تسلّى و دلدارى و رهنمودى است که پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله در دعوت خود به بنبست کشيده نشود.
به گفته تفسير نمونه در اين سوره نعمتهاى زيادى براى تحريک روحيّه شکرگزارى بيان شد که ما تمام چهل نعمت را نام مىبريم:
1. آسمان: «خَلَقَ السَّماواتِ»
2. زمين: «وَ الْأَرْضَ»
3. چهارپايان: «وَ الْأَنْعامَ»
4. پوشش: «لَکُمْ فِيها دِفْءٌ»
جلد 4 - صفحه 604
5. منافع حيوانات: «وَ مَنافِعُ»
6. گوشت: «مِنْها تَأْکُلُونَ»
7. جمال و زيبايى: «فِيها جَمالٌ»
8. حمل و نقل: «تَحْمِلُ أَثْقالَکُمْ»
9. هدايت: «عَلَى اللَّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ»
10. آب: «مِنْهُ شَرابٌ»
11. مراتع: «فِيهِ تُسِيمُونَ»
12. ميوهها: «وَ مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ»
13. شب و روز: «سَخَّرَ لَکُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ»
14. خورشيد و ماه: «وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ»
15. ستاره: «وَ النُّجُومُ»
16. نعمتها و موجودات رنگارنگ زمينى: «ذَرَأَ لَکُمْ فِي الْأَرْضِ مُخْتَلِفاً أَلْوانُهُ»
17. دريا و جواهرات دريايى: سَخَّرَ الْبَحْرَ ... تَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْيَةً
18. حرکت کشتى: «تَرَى الْفُلْکَ مَواخِرَ»
19. کوهها: «وَ أَلْقى فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ»
20. نهرها: «وَ أَنْهاراً»
21. راهها: «وَ سُبُلًا»
22. علائم طبيعى: «وَ عَلاماتٍ»
23. راهيابى از طريق ستارگان: «وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ»
24. سرسبزى زمين: «فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها»
25. شير خالص: «لَبَناً خالِصاً»
26. فرآوردههاى ميوهها: «تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَکَراً وَ رِزْقاً حَسَناً»
27. عسل: «فِيهِ شِفاءٌ»
28. همسر: «مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْواجاً»
جلد 4 - صفحه 605
29. فرزندان و نوهها: «مِنْ أَزْواجِکُمْ بَنِينَ وَ حَفَدَةً»
30. رزق: «رَزَقَکُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ»
31. گوش: «جَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ»
32. چشم: «وَ الْأَبْصارَ»
33. عقل و روح: «وَ الْأَفْئِدَةَ»
34. مسکن ثابت: «مِنْ بُيُوتِکُمْ سَکَناً»
35. مسکن سيّار: «جَعَلَ لَکُمْ مِنْ جُلُودِ الْأَنْعامِ بُيُوتاً»
36. انواع پوشاک: «مِنْ أَصْوافِها وَ أَوْبارِها وَ أَشْعارِها أَثاثاً وَ مَتاعاً»
37. نعمت سايه: «جَعَلَ لَکُمْ مِمَّا خَلَقَ ظِلالًا»
38. پناهگاه مطمئن در کوهها: «مِنَ الْجِبالِ أَکْناناً»
39. نعمت لباسى که انسان از گرما و سرما حفظ کند: سَرابِيلَ تَقِيکُمُ ...
40. نعمت زره و لباس رزم: «تَقِيکُمْ بَأْسَکُمْ»
ناگفته پيداست که هدف خداوند از نام بردن، منّت گذاشتن يا کسب وجهه يا تأمين غرائز نيست که او منزه است، بلکه براى ايجاد روحيّه شکر و تفکّر و تسليم و تذکّر است. «لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ» آيه، 14. «لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ» آيه، 15. «لَعَلَّهُمْ يَتَفَکَّرُونَ» آيه، 44. «لَعَلَّکُمْ تُسْلِمُونَ» آيه، 81. «لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ» آيه، 90.