تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ لَقَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ فَکَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ وَ هُمْ ظالِمُونَ (113)
«1» تفسير برهان جلد 2، صفحه 386.
«2» تفسير قمى جلد 1، صفحه 391.
جلد 7 - صفحه 296
وَ لَقَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ: و هر آينه بتحقيق آمد بديشان، يعنى اهل مکه، پيغمبرى از ايشان يعنى حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم. فَکَذَّبُوهُ:
پس تکذيب کردند او را، فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ: پس فرا گرفت ايشان را عذاب، يعنى قحط و ترس، يا قتل روز بدر. وَ هُمْ ظالِمُونَ: و حال آنکه ايشان ستمکاران بودند بر نفس خود به شرک و تکذيب. نزد بعضى «1» مراد به قريه نامعين است که خداوند مثل زده.