اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَقَد جاءَهُم رَسُول‌ٌ مِنهُم فَکَذَّبُوه‌ُ فَأَخَذَهُم‌ُ العَذاب‌ُ وَ هُم ظالِمُون‌َ (113)
و هر آينه بتحقيق آمد آنها را پيغمبري از خود آنها پس او را تکذيب کردند پس گرفت آنها را عذاب و آنها ظالم بودند (وَ لَقَد جاءَهُم) مرجع همان اهل قريه بودند که مبتلاء بجوع و خوف شدند بواسطه کفران نعم الهي (رَسُول‌ٌ مِنهُم) خداوند پيغمبري از خود آنها مبعوث فرمود که آنها هدايت شوند و از بلاء جوع و خوف نجات يابند و کفران نعمت نکنند و شکر گذار شوند آنها بعکس
جلد 12 - صفحه 200
فکذبوه تکذيب آن پيغمبر کردند و ايمان نياوردند فَأَخَذَهُم‌ُ العَذاب‌ُ مثل صاعقه و صيحه و نحو اينها عذاب مهلک و از بين رفتند و هلاک شدند و هم ظالمون حال است يعني در حالي که آنها ظالم بودند هم بخود ظلم کردند که از نعم الهيه محروم شدند و خود را بهلاکت انداختند و هم برسول الهي ظلم کردند و او را تکذيب کردند و مستحق عذاب ابدي در قيامت شدند و از فيوضات اخروي محروم شدند سپس خداوند مؤمنين را گوشزد ميفرمايد و پند ميدهد که شما مثل اهل آن قريه نباشيد که کفران نعم الهي کنيد و تکذيب پيغمبر خود را کنيد که هم سلب نعم از شما ميشود و هم ببلا هلاک ميشويد و هم مستحق عذاب اخروي ميگرديد و بخود و برسول خود ظلم نکنيد لذا ميفرمايد: