تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الر تِلْکَ آياتُ الْکِتابِ الْمُبِينِ «1»
الر: وجوه اختلاف در مقطعات السور سابقا گذشته:
1- اسم قرآن.
2- اسم سوره.
3- سرّ مکتوم، و کسى را بر حقيقت آن راه نيست، زيرا نسبت به اصطلاح
«1» تفسير برهان ج 2 ص 242، و تفسير مجمع البيان ج 3 ص 206.
جلد 6 - صفحه 165
وضعى و عرفى مفهوم المراد نباشد، چنانچه شعبى را از مقطعات پرسيدند؛ گفت: سرّ الهى است طلب مکنيد آن را.
4- در بحر الحقايق گفته که مقسم به هر حرفى از آن اشارتى است از حق به حبيب خود حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله يعنى سوگند مى‌خورم به آلاى خود بر تو در ازل، و به لطف خود با تو در وجود، و به رأفت من مر تو را تا ابد، و جواب قسم بعد آن باشد.
5- قول مشهور آنکه «انا اللّه الرّحمن» يا «انا اللّه ارى» منم خداوند بخشنده يا منم خداوندى که مى‌بينم طاعت مطيعان و معصيت عاصيان را و هريک را بر وفق عمل او جزا خواهم داد، پس اين کلمه مشتمل است بر وعد و وعيد.
6- هر حرف آن اشاره به اسمى از اسماء اللّه است.
7- جزو متشابهات و چون از احکام تکليفيه نباشد دانستن آن لزومى ندارد.
تِلْکَ آياتُ الْکِتابِ الْمُبِينِ: اين آيات آينده يا اين سوره يا آياتى که در تورات موعود شده، آيتهاى کتابى است که معناى آن ظاهر و اعجاز آن باهر است يا بيان کننده حلال و حرام است. مروى است که علماء يهود بعضى اشراف عرب را گفتند: از محمد صلّى اللّه عليه و آله سؤال کنيد که سبب انتقال يعقوب عليه السّلام از شام به مصر چه شد، اين سوره مبارکه نازل گرديد. «1»