اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ
الر تِلک‌َ آيات‌ُ الکِتاب‌ِ المُبِين‌ِ «1»
گذشت در حروف مقطعه قرآن که رموزيست که
ما يعرفه الا من خوطب به
و از متشابهات قرآن است که وَ ما يَعلَم‌ُ تَأوِيلَه‌ُ إِلَّا اللّه‌ُ وَ الرّاسِخُون‌َ فِي العِلم‌ِ (تلک) اشاره بآياتيست که در اينکه سوره مبارکه ذکر ميفرمايد از قصص يوسف [ع] و گفتند منشأ نزولش اينکه بود که بعض يهود از حضرت رسول صلّي اللّه عليه و آله و سلّم سؤال کردند که آل يعقوب در کنعان سکونت داشتند براي چه در مصر سکونت يافتند که مرکز بني اسرائيل شد خداوند اينکه سوره را نازل فرمود.
(آيات) که گفتيم آيه معجزه است که ديگران عاجز باشند از آوردن مثل آن (الکتاب) قرآن مجيد است که اينکه سوره يکي از سور قرآن است و آياتش آيات کتاب است (المبين) صفت کتاب است که بيّن و آشکار و واضح و روشن است که از جانب خدا است و او نازل فرموده مثل تورات رائج دست يهود نيست که بدست يک کافر قسي‌ّ القلب نوشته شده، و اناجيل نصاري نيست که بدست يک عدّه شهوت پرست منتشر شده.