اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
إِنّا أَنزَلناه‌ُ قُرآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّکُم تَعقِلُون‌َ «2»
محققا ما نازل فرموديم آن کتاب را بقرائت بلسان عربي که احسن لغات
جلد 11 - صفحه 150
است بايد شما تعقل کنيد و درک کنيد.
إِنّا أَنزَلناه‌ُ کلمه انّا متکلم مع الغير براي اينست که بتوسط ملائکه و روح الامين خداوند نازل فرموده و مرجع ضمير کتاب است لکن نه مثل کتب ساير انبياء که مکتوبا نازل ميشد و بدست آنها داده ميشد مثل صحف آدم و شيث و نوح و ابراهيم و الواح تورات و زبور داود و انجيل عيسي بلکه مقرؤا نازل شد بر قلب مطهر حضرت رسالت صلّي اللّه عليه و آله و سلّم وَ إِنَّه‌ُ لَتَنزِيل‌ُ رَب‌ِّ العالَمِين‌َ نَزَل‌َ بِه‌ِ الرُّوح‌ُ الأَمِين‌ُ عَلي قَلبِک‌َ لِتَکُون‌َ مِن‌َ المُنذِرِين‌َ شعراء آيه 192- 194، و لذا ميفرمايد قرآنا عربيا که مقروء بوده و شايد يکي از حکم آن اينست که بر انبياء سلف دفعة نازل ميشد و بر حضرتش نجوما در ظرف بيست و دو سال ايام بعثتش تا زمان رحلتش آنهم بلسان عرب يکي از جهاتش اينست که قومش عرب بودند و خداوند هر پيغمبري را بلسان قومش ميفرستاد ما أَرسَلنا مِن رَسُول‌ٍ إِلّا بِلِسان‌ِ قَومِه‌ِ ابراهيم آيه 4 و جهت ديگر آنکه عربي لسان اهل بهشت است که از خود آن حضرت مرويست که فرمود
(احبّوا العرب لثلاث لانّي عربي و القرآن عربي و کلام اهل الجنة عربي)
و جهت ديگر اينکه قرآن بنحو اعجاز نازل شد و معجزه باقيه آن حضرت است تا آخر دنيا از حيث فصاحت و بلاغت و اينکه نکته در ساير لغات پيدا نميشود يا بسيار کم است ولي در لغت عرب بسيار بودند بخصوص در عصر نبي صلّي اللّه عليه و آله و سلّم که فصحاء و بلغاء بر يکديگر افتخار ميکردند و اشعار و کلمات خود را در کعبه ميآويختند، و جهت ديگر اينکه هيچ لغتي بشيريني و ملاحت لغت عرب فصيح نيست لَعَلَّکُم تَعقِلُون‌َ گفتيم لعل‌ّ در خدا بمعني ترديد و احتمال نيست بلکه بايد و لا بد تعقل کنيد و درک کنيد و بفهميد أَ فَلا يَتَدَبَّرُون‌َ القُرآن‌َ وَ لَو کان‌َ مِن عِندِ غَيرِ اللّه‌ِ لَوَجَدُوا فِيه‌ِ اختِلافاً کَثِيراً نساء آيه 84 أَ فَلا يَتَدَبَّرُون‌َ القُرآن‌َ أَم عَلي قُلُوب‌ٍ أَقفالُها محمّد آيه 26.
151