1- دروغ، دروغ مىآورد. برادران براى توجيه خطاى خود، سه دروغ پىدرپىگفتند: مسابقه رفته بوديم، يوسف را نزد وسايل گذاشتيم، گرگ او را خورد.
«نَسْتَبِقُ، تَرَکْنا، فَأَکَلَهُ الذِّئْبُ»
2- دروغگو فراموش کار است. با وجود اين که برادران، يوسف را براى بازى
«1». مائده، 83.
«2». توبه، 92.
«3». مريم، 58.
«4». اسراء، 109.
جلد 4 - صفحه 173
بردند؛ ولى در گزارش خود به پدر وى را مراقب اثاث خود اعلام کردند.
«تَرَکْنا يُوسُفَ عِنْدَ مَتاعِنا»*
3- مسابقه در بازى، داراى سابقهاى طولانى است. «نَسْتَبِقُ»
4- خائن، ترسو است ودروغگو از افشا شدن مىترسد. «ما أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنا وَ لَوْ کُنَّا صادِقِينَ»
5- دروغگو اصرار دارد که مردم او را صادق بپندارند. «وَ ما أَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنا وَ لَوْ کُنَّا صادِقِينَ»*