اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
الَّذِين‌َ يَذکُرُون‌َ اللّه‌َ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلي جُنُوبِهِم وَ يَتَفَکَّرُون‌َ فِي خَلق‌ِ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ رَبَّنا ما خَلَقت‌َ هذا باطِلاً سُبحانَک‌َ فَقِنا عَذاب‌َ النّارِ (191)
کساني که خدا را ياد ميکنند در حال ايستادن و نشستن و پهلو افتادن و فکر ميکنند در آثار قدرت و حکم در خلقت آسمانها و زمين و عرض ميکنند پروردگارا اينها را بدون حکمت و باطل و لغو خلق نفرموده‌اي منزّهي از فعل لغو و باطل پس ما را از عذاب آتش حفظ فرما.
الّذين صفت لِأُولِي الأَلباب‌ِ است اشاره به اينکه صاحبان خرد همچه کساني هستند که يَذکُرُون‌َ اللّه‌َ بياد خدا هستند و زبانشان باذکار الهيه مشغول است قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلي جُنُوبِهِم در هر حال چه مشغول کار باشند و قيام بامر دنيا چه سکونت و قعود پيدا کند و دست از کار بکشند و چه استراحت کنند و بر پهلو بيفتند.
وَ يَتَفَکَّرُون‌َ که يکي از عبادات بزرگ تفکّر در مصنوعات الهي و ريزه کاريها که در هر يک از مخلوقات بکار زده مخصوصا فِي خَلق‌ِ السَّماوات‌ِ وَ الأَرض‌ِ که اينکه کرات جويّه که بسا کراتيست که مليونها از کره زمين بزرگتر است و خداوند متعال بقدرت کامله خود در فضاء نگاهداري کرده بِغَيرِ عَمَدٍ تَرَونَها رعد آيه 2 و ميگويند رَبَّنا ما خَلَقت‌َ هذا باطِلًا چون خداوند تبارک و تعالي حکيم في ذاته و عدل في فعله محال است کار لغو و عبث و گزاف و جزاف و زشت و قبيح از او صادر شود و البته تمام کارهاي او درست و بجا و بموقع موافق حکمت و مصلحت است چه بپاره‌اي از حکم و مصالح آن بشر پي ببرد و چه بواسطه کوتاهي عقل درک نکند لکن ميداند که باطل و بدون حکمت نيست و لو اجمالا.
جلد 4 - صفحه 459
سبحانک تنزيه و تقديس حق است ذاتا و صفتا و فعلا.
فَقِنا عَذاب‌َ النّارِ صاحبان خرد با اينکه آثار قدرت را مشاهده و معرفت بحق پيدا کرده و دائما در ذکر پروردگار هستند پناه بخدا از عذاب ميبرند و بخود مغرور نميشوند و از او تمنّاي حفظ از آتش و نجات از مهالک را دارند