1- گاهى هدف از بازگو کردن مسايل ديگران، دلسوزى نيست، بلکه حسادت و توطئه و نقشه عليه آنان است. «بِمَکْرِهِنَّ»
2- شايد زنان مصر با انتشار خبر عشق زليخا به يوسف عليه السلام مى‌خواستند بدين وسيله يوسف را مشاهده کنند. «بِمَکْرِهِنَّ»*
3- گاهى بايد پاسخ مکر را با مکر داد. (زنان با بازگوکردن راز همسر عزيز مصر، نقشه کشيدند و او با يک ميهمانى، نقشه آنان را پاسخ داد.) «أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ»
4- زليخا براى کنترل جوسازى عليه خود، اقدام به توجيه افراد عمده‌اى که در جوسازى و انتشار اخبار دخيل بودند پرداخت. (واضح است که دعوت شدگان همه‌ى زنان منطقه نبودند) «فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَکْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ»*
5- مجرم گاه براى تنزيه خود، جرم را گسترش مى‌دهد و آن را عادّى جلوه مى‌دهد. «فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَکْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ»*
6- سرويس جداگانه براى هر ميهمان کارى پسنديده و ارزشمند است. «آتَتْ کُلَّ واحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِکِّيناً»*
7- اطاعت از مولى و صاحب تا وقتى معصيت نباشد لازم است. «قالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ»*
8- شنيدن کى بود مانند ديدن. «فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَکْبَرْنَهُ»*
«1». تفسيرالميزان.
جلد 4 - صفحه 195
9- انسان به طور فطرى در برابر بزرگى و بزرگوارى، تواضع مى‌کند. «أَکْبَرْنَهُ»
10- زليخا خواست به زنان مصر تفهيم کند که شما يک لحظه يوسف را ديديد، طاقت از کف داديد؛ او شبانه روز در خانه من است؟! «فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَکْبَرْنَهُ وَ قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ»*
11- در انتقاد عجله نکنيد، شايد شما هم اگر به جاى او بوديد مثل او مى‌شديد.
«قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ» (انتقاد کنندگان وقتى يوسف را ديدند، همه مثل زن عزيز مصر گرفتار شدند)
12- انسان تا وقتى در معرض امتحان قرار نگرفته ادّعايى دارد؛ امّا گاهى که مورد آزمايش قرار گرفت، ناخودآگاه ماهيّت خود را نشان مى‌دهد. «فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَکْبَرْنَهُ وَ قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ»*
13- عشق که آمد، انسان بريدن دست خودش را نمى‌فهمد. «قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ» (اگر شنيده‌ايد که حضرت على عليه السلام به هنگام نماز، از پايش تير را کشيدند و متوجّه نشد، تعجّب نکنيد. زيرا اگر عشق سطحى دنيوى تا بريدن دست پيش مى‌رود، عشق معنوى و عميق به جمال واقعى، چه خواهد کرد!.)
14- يوسف در زيبايى بى نظير و در عين حال در عفت الگويى براى همگان است. فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَکْبَرْنَهُ ... قُلْنَ حاشَ لِلَّهِ*
15- جمال يوسف عليه السلام موجب گرفتارى او شد، ولى علم و تقوايش موجب نجات او گرديد. (آرى جمال معنوى مهم‌تر از جمال ظاهرى است)*
16- مردم مصر در آن زمان، به خداوند و فرشتگان ايمان داشتند. «حاشَ لِلَّهِ ... مَلَکٌ کَرِيمٌ»
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 196