1- ديگران را ملامت نکنيد که خود گرفتار مى‌شويد. «فَذلِکُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ»
2- عشق گناه آلود، سبب رسوائى مى‌شود. «لَقَدْ راوَدْتُهُ»
3- دروغگو رسوا مى‌شود. کسى که ديروز گفت: يوسف قصد سوء داشته؛ «أَرادَ بِأَهْلِکَ سُوءاً» امروز مى‌گويد: «لَقَدْ راوَدْتُهُ» من قصد کام گرفتن از او را داشتم.
4- اخلاص و عفّت پاکان، سبب رسوايى ناپاکان مى‌شود. «وَ لَقَدْ راوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ»*
5- گاهى دشمن هم به پاکى شخص مقابل، گواهى مى‌دهد. «فَاسْتَعْصَمَ» (وجدان
جلد 4 - صفحه 197
مجرم نيز گاهى بيدار مى‌شود.)
6- پاکى، لازمه‌ى نبوّت است. فَاسْتَعْصَمَ ...
7- چه پاکانى که به خاطر خودکامگان به زندان مى‌روند. فَاسْتَعْصَمَ ... لَيُسْجَنَنَ
8- گناهکاران براى رسيدن به هدف خويش از هر وسيله‌اى استفاده مى‌کنند. «وَ لَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ ما آمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ»*
9- قدرت اگر با ايمان و تقوا همراه نباشد براى هواى نفس مورد استفاده قرار مى‌گيرد. «ما آمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ»*
10- زليخا در دستگاه حکومتى مصر داراى نفوذ بوده است. «لَيُسْجَنَنَّ»*
11- سوء استفاده از قدرت، حربه‌ى طاغوتيان است. «لَيُسْجَنَنَّ»
12- تهديد به حبس وتحقير، حربه وشيوه‌ى طاغوتيان است. لَيُسْجَنَنَّ، ... الصَّاغِرِينَ
13- هواى نفس به قدرى نيرومند است که حتّى با رسوايى نيز به راه خود ادامه مى‌دهد. راوَدْتُهُ ... وَ لَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ ما آمُرُهُ ...*
14- عاشقِ شکست خورده، دشمن مى‌شود. قالَتْ ... لَيُسْجَنَنَّ وَ لَيَکُوناً مِنَ الصَّاغِرِينَ