تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) رَبَّنا إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ (192) ترجمه‌ اي پروردگار ما همانا تو کسى را که داخل ميکنى در آتش پس بتحقيق خوار کرده او را و نيست مر ستمکاران را هيچ يارى کنندگان.. تفسير خوارى و مذلت و رسوائى و فضاحت وقتى براى اشخاصيکه تفکر در امر خلق و خالق ننموده‌اند کامل و ظاهر ميشود که داخل در آتش جهنم شوند چون تا آنوقت خوابند وقتى بيدار شدند و خود را بآنحال مشاهده نمودند مى‌فهمند چه سرمايه بزرگى را از دست داده‌اند و بچه وبال و مصيبتى گرفتار شده‌اند که هيچ مفرّى ندارند و اين خفت و خوارى الم و زحمتش براى آنها بيشتر از آتش جهنم است و باين جهت در آيه متفرع بر دخول و نتيجه سوء آن قرار داده شده است. بدتر از همه آنکه اين بلائى است که خودشان بسر خودشان آورده‌اند و بواسطه ارتکاب معاصى و ترک نظر و فکر ظلم بنفس خودشان نموده‌اند و خود کرده را تدبير نيست و کسى هم نيست که بتواند مستقلا يارى از آنها بنمايد مگر بوسيله شفاعت آن هم باذن الهى و خصوصا اگر شيعه اثنى عشرى هم نباشند که دوازده امام و پيغمبر (ص) و حضرت زهرا عليها السلام از آنها شفاعت نمايند که در اينصورت ياورانى هم ندارند که اميد شفاعت از آنها داشته باشند چنانچه عياشى از حضرت باقر (ع) روايت نموده که نيست آنها را ائمه که بخوانند ايشان را بنامهاى خودشان حقير عرض مى‌کنم اميدوارم ما کارى نکنيم که آن موقع نام آن بزرگواران از نظر ما محو شود.