تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ (193) جلد 1 صفحه 551 ترجمه پروردگار ما همانا ما شنيديم ندا کننده را ندا ميکرد براى ايمان که ايمان بياوريد بپروردگارتان پس ايمان آورديم پروردگار ما پس بيامرز براى ما گناهان ما را و محو کن از ما بدى‌هاى ما را و بميران ما را با نيکان. تفسير منادى پيغمبر است که بقرآن از جانب خداوند دعوت بايمان مى‌نمايد و ذنوب معاصى کبيره است که خداوند وعده عقاب بر آنها داده است و يا در روايات معتبره تصريح بکبيره بودن آن شده است و نيز اصرار بر صغائر است که در ضمن آيه شريفه و الذين اذا فعلوا فاحشة بيان شد و غير از اينها سيئات ميباشد که اجتناب از کبائر مکفر و موجب عفو از آنها است انشاء اللّه تعالى و آنمعاصى صغيره بشمار ميروند و مراد از مردن با نيکان محشور شدن با آنها و مصاحب و هم درجه بودن با ايشان است در بهشت عنبر سرشت که توفيقى برتر از آن نمى‌باشد و محتمل است مراد از سيئات همان ذنوب باشد و تعدد عنوان براى اشاره بآن باشد که ذنوب سيئاتست و بايد از آنها اجتناب نمود و براى تأکيد اقرار بگناه و تضرع و خضوع در مقام مسئلت ذکر شده است.