1- يک ديوانه، سنگى را در چاه مى‌اندازد، صد نفر عاقل نمى‌توانند آنرا در آورند.
يک زن عاشق شد، مردان متعدّد و رجال مملکتى نتوانستند اين رسوايى را چاره‌انديشى کنند. «بَدا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما رَأَوُا»
2- کاخ‌نشينى معمولًا با بى‌پروايى و پررويى همراه است. «مِنْ بَعْدِ ما رَأَوُا الْآياتِ لَيَسْجُنُنَّهُ» با اين همه دليل بر پاکى يوسف، باز هم او محکوم به زندان مى‌شود.
3- زيبايى، هميشه خوشبختى‌آور نيست، دردسر هم دارد. ثُمَّ بَدا لَهُمْ ... لَيَسْجُنُنَّهُ
4- معمولًا در دربارها و کاخهاى طاغوتيان، دادگاه و محاکمه غيابى و تشريفاتى است، تا بى‌گناهان محکوم شوند. «لَيَسْجُنُنَّهُ» (البتّه در مواردى اين گونه نيست)
5- در جامعه‌ى آلوده، هوسرانان آزاد و تقواپيشگان در زندانند. «لَيَسْجُنُنَّهُ»*
6- افراد خاطى به ويژه قدرتمندان کمتر مسئوليّت عمل خود را مى‌پذيرند و
جلد 4 - صفحه 201
مى‌خواهند ديگران را قربانى کنند. «لَيَسْجُنُنَّهُ»*
7- در نظام‌هاى طاغوتى معصوم‌تر مظلومتر است. «لَيَسْجُنُنَّهُ»*
8- پاک بودن و پاک ماندن هزينه دارد. «لَيَسْجُنُنَّهُ»*
9- جلوگيرى از رسوايى خاندان عزيز مصر و پايان يافتن شايعات، هدف حکمرانان مصر از زندانى ساختن يوسف بود. «لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حِينٍ»*
10- وقتى دستگاه قضايى بر طبق خواسته سياستمداران و افراد ذى نفوذ تصميم مى‌گيرد، مدّت زمان زندان نيز نامشخّص است. «حَتَّى حِينٍ»*