1- معبودهاى غير او واقعى نيستند، بلکه ساخته خيال مشرکان و نياکان آنهاست.
ما تَعْبُدُونَ ... إِلَّا أَسْماءً سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ
2- بسيارى از قدرت‌ها، سازمان‌ها، مؤسسات، سمينارها، قطعنامه‌ها، ملاقات‌ها و حمايت‌ها و محکوميت‌ها و عناوين و القاب ديگر، اسم‌هاى بى‌مسمّى وبت‌هاى مدرن روزگار ما هستند که بشر به جاى خدا، دنباله‌رو آنان شده است. ما تَعْبُدُونَ ... أَسْماءً سَمَّيْتُمُوها
3- سابقه و قدمت، دليل حقانيّت نيست. «أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ»*
4- عقايد آدمى بايد متکى بر دليل وبرهان عقلى يا نقلى باشد. «مِنْ سُلْطانٍ»
5- در برابر هيچ فرمانِ غير الهى، کرنش نکيند. زيرا فرمان دادن تنها حقّ خداوند است. «إِنِ الْحُکْمُ إِلَّا لِلَّهِ»
6- عبادت خالصانه (توحيد)، راه مستقيم و پابرجاست. «أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ذلِکَ الدِّينُ الْقَيِّمُ»*
7- هر قانونى جز قانون الهى متزلزل است. «ذلِکَ الدِّينُ الْقَيِّمُ»
8- جز بر عقيده محکم و استوار نبايد اعتماد کرد. «ذلِکَ الدِّينُ الْقَيِّمُ»*
9- بيشتر مردم به استوارى دين خدا جاهلند. «ذلِکَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ
جلد 4 - صفحه 209
لا يَعْلَمُونَ» (يا جاهل بسيط که به جهل خود آگاه است يا جاهل مرکّب که خيال مى‌کند مى‌داند و در واقع نمى‌داند)
10- جهل ونادانى، زمينه‌ساز پيدايش شرک است. «لا يَعْلَمُونَ»