تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَباً فَما حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ إِلاَّ قَلِيلاً مِمَّا تَأْکُلُونَ (47)
جلد 6 - صفحه 231
قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَباً: يوسف عليه السّلام گفت زراعت کنيد هفت سال زراعتى مستمر و متوالى که «بقرات سمان» اشاره به هفت سال فراوانى است. فَما حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ: پس آنچه درو کنيد از غلات پس بگذاريد آن را در خوشه آن يعنى سنبل را با دانه بگذاريد تا از شپشه و آفات محفوظ باشد و غلات را بدين کيفيت ذخيره نمائيد. إِلَّا قَلِيلًا مِمَّا تَأْکُلُونَ: مگر اندکى بقدر حاجت از آنچه خوريد در اين سالها، يعنى آذوقه هفت ساله را پاک و ما بقى را همينطور با خوشه بگذاريد.