1- گاهى که گره کور مى‌شود، شخص اوّل کشور بايد خود پرونده را بررسى و دادگاه تشکيل دهد. «قالَ ما خَطْبُکُنَّ»
2- افراد متّهم را دعوت کنيد تا از خود دفاع کنند. «ما خَطْبُکُنَّ» حتّى زليخا نيز حضور داشت. «قالَتِ امْرَأَةُ الْعَزِيزِ»
3- به دنبال تلخى‌ها شيرينى‌ها است. در برابر «أَرادَ بِأَهْلِکَ سُوءاً»، «ما عَلِمْنا عَلَيْهِ مِنْ سُوءٍ» آمده است.
4- زنان مصر نه تنها بر خطاکار نبودن يوسف اعتراف کردند، بلکه هر نوع بدى و انحرافى را از او نفى کردند. ( «مِنْ سُوءٍ» يعنى هيچ عيب و گناهى بر او نيست)*
5- حقّ براى هميشه، مخفى نمى‌ماند. «الْآنَ حَصْحَصَ الْحَقُّ»
6- روشن شدن برخى پرونده‌ها و حقايق نياز به زمان دارد. «الْآنَ حَصْحَصَ الْحَقُّ»*
7- وجدان‌ها، روزى بيدار شده واعتراف مى‌کنند. «أَنَا راوَدْتُهُ» چنانکه فشار جامعه و محيط، گردنکشان را به اعتراف وادار مى‌کند. (همسر عزيز همين که ديد تمام زنان به پاکدامنى يوسف اقرار کردند، او نيز به اعتراف گردن نهاد.)
8- عزيز مصر خواست مراوده‌ى زليخا با يوسف عليه السلام مخفى بماند، ولى خداوند آن را بر همه‌ى عالميان و براى هميشه آشکار کرد تا پاکى يوسف اثبات گردد.
قالَتِ ... أَنَا راوَدْتُهُ*
9- آنگاه که خدا بخواهد، دشمن، خود وسيله‌ى نجات و رفع اتّهام مى‌شود. «إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ»*