1- در زمان قحطى، جيره‌بندى لازم است و هرکس بايد براى گرفتن سهميه، خود مراجعه کند تا ديگران به نام او سوء استفاده نکنند. «إِخْوَةُ» با اينکه
جلد 4 - صفحه 237
مى‌توانستند يک نفر را به نمايندگى بفرستند، همه برادران آمدند.
2- در زمان قحطى اگر منطقه‌هاى ديگر از شما کمک خواستند، کمک کنيد. «وَ جاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ»
3- در وقت نياز و تنگدستى ساکن و راکد نباشيد و حتّى از ديگر کشورها کمک بگيريد. «وَ جاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ»*
4- گاهى ظالم محتاج مظلوم مى‌شود. «وَ جاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ» (کوه به کوه نمى‌رسد، آدم به آدم مى‌رسد.)*
5- ملاقات مردم حتّى غير مصريان با يوسف، امرى سهل و آسان بود. جاءَ إِخْوَةُ ... فَدَخَلُوا (سران حکومت‌ها بايد برنامه‌اى اتخاذ کنند که ملاقات مردم با آنان به آسانى صورت بگيرد.)
6- خاطرات دوران کودکى در ذهن نقش مى‌بندد و از بين نمى‌رود. «فَعَرَفَهُمْ وَ هُمْ لَهُ مُنْکِرُونَ»*
(برادران در بزرگى با يوسف محشور بودند؛ ولى يوسف در کودکى آنها را ديده بود، لذا يوسف آنها را شناخت ولى آنان يوسف را نشناختند).*