1- سنّت خداوند، عزّت بخشى به افراد پاکدامن وباتقوا است. «کَذلِکَ»
2- گرچه در ظاهر پادشاه مصر به يوسف گفت: «إِنَّکَ الْيَوْمَ لَدَيْنا مَکِينٌ» ولى در واقع خداوند به يوسف مکنت داد. «مَکَّنَّا»
3- حقّ تصرّف، از شئون حکومت است. مَکَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ ...*
4- حکومت‌ها در شرايط بحرانى کشور مى‌توانند آزادى مردم را در تصرّف اموال و املاک خويش محدود ساخته آنان را به سمت مصالح همگانى سوق دهند.
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». زمر، 34.
«3». فرقان، 76.
«4». زمر، 74.
«5». زمر، 10.
«6». واقعه، 19.
جلد 4 - صفحه 235
«يَتَبَوَّأُ مِنْها حَيْثُ يَشاءُ»
5- حوزه اختيارات يوسف گسترده بود. «حَيْثُ يَشاءُ»
6- قدرت اگر در دست اهلش باشد رحمت است وگرنه زيانبخش خواهد بود.
«نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا»
7- در جهان‌بينى الهى، هيچ کارى بدون پاداش نمى‌ماند. «لا نُضِيعُ»
8- تضييع حقوق مردم، يا از سر جهل است يا بخل و يا ناتوانى و يا ... که هيچکدام درباره خداوند وجود ندارد. «لا نُضِيعُ»
9- رسيدن به حکومت و قدرت در دنيا، منافاتى با نيکوکارى و ايمان و تقوا ندارد. مَکَّنَّا لِيُوسُفَ ... أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ*
10- مشيّت الهى، نظام‌دار و قانون‌مند است. نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا ... وَ لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
11- با آنکه همه چيز در گرو مشيّت الهى است، امّا خداوند حکيم است و بدون دليل به کسى قدرت نمى‌دهد. «وَ لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ»
12- نيکوکاران، علاوه بر بهره‌مند شدن از پاداش در حيات دنيا از پاداش‌هاى برتر اخروى نيز برخوردار خواهند شد. «لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ»
13- اگر نيکوکار در اين دنيا به پاداش و مقامى نرسيد، نگران نباشد که در جاى ديگر جبران مى‌شود. لا نُضِيعُ ... وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ*
14- پادشاهى و حکومت نيز در برابر اجر آخرت ناچيز است. لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ ...*
15- امکانات مادى و حکومت ظاهرى براى مردان خدا لذّت‌آور نيست، آنچه براى آنان مطلوب و دوست داشتنى است آخرت است. «وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ»
16- اگر شما به سراغ تقوا برويد ما نيز رحمت خود را به شما نازل مى‌کنيم.
نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا ... لِلَّذِينَ ... وَ کانُوا يَتَّقُونَ
17- ايمان، همراه با تقوا چاره ساز است وگرنه سرنوشت مؤمن گناهکار، مبهم است. «آمَنُوا وَ کانُوا يَتَّقُونَ»
جلد 4 - صفحه 236
18- تقوايى که يک خصلت پايدار شده باشد، ارزشمند است. «کانُوا يَتَّقُونَ»
19- ايمان و ملازمت بر تقوا، شرط بهره‌مندى از پاداش‌هاى اخروى است. «لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ کانُوا يَتَّقُونَ»
20- تقوا، مرحله و مرتبه‌ى والاترى در ايمان است. «آمَنُوا وَ کانُوا يَتَّقُونَ»*