1- آنچه مذموم است، يا سکوتى است که بر قلب واعصاب فشار مىآورد و سلامت انسان را به مخاطره مىاندازد و يا ناله و فرياد در برابر مردم است که موقعيّت انسان را پايين مىآورد، امّا شکايت بردن به نزد خداوند مانعى ندارد.
إِنَّما أَشْکُوا ... إِلَى اللَّهِ
2- موحّد، درد دل خود را تنها با خدا در ميان مىگذارد. إِنَّما أَشْکُوا ... إِلَى اللَّهِ
دست حاجت چو برى، نزد خداوندى بر
که کريم است و رحيم است و غفور است و ودود
نعمتش نامتناهى، کرمش بى پايان
هيچ خواننده از اين در نرود بىمقصود
3- افراد ظاهربين از کنار حوادث به راحتى مىگذرند، ولى انسانهاى ژرفنگر
«1». اعراف، 23.
«2». انبياء، 83.
«3». قصص، 24.
جلد 4 - صفحه 269
آثار و حوادث را تا قيامت مىبينند. أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ...
4- يعقوب به زنده بودن يوسف و سرآمدن فراقش و به حقايقى دربارهى خدا و صفات او آگاه بود که بر ديگران پوشيده بود. «أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ»
5- شايد «ما لا تَعْلَمُونَ» همان رؤياى يوسف باشد که يعقوب در آغاز آن را تعبير کرده بود.*