«بضاعت» به مالى گويند که عنوان «بها» به خود بگيرد. «مُزْجاةٍ» از ريشه‌ى «ازجاء» به معناى طرد کردن است. از آنجايى که معمولًا فروشندگان بهاى کم را برمى‌گردانند، «بضاعت مزجاة» گفته شده است.
برخى از مفسران گفته‌اند: مراد از «تَصَدَّقْ عَلَيْنا» درخواست بازگرداندن بنيامين است.
در روايات آمده است: يعقوب نامه‌اى براى يوسف نوشت که محتواى آن تجليل از يوسف، بيان قحطى کنعان، تقاضاى آزادى بنيامين و تبرئه فرزندان از سرقت بود و به همراه فرزندان براى يوسف فرستاد. وقتى يوسف در مقابل برادران آن نامه را خواند، بوسيد و بر چشم گذاشت و گريه‌اى کرد که قطرات اشک بر لباسش نشست.
برادران که هنوز يوسف را نمى‌شناختند شگفت‌زده بودند که اين همه احترام به پدر ما براى چيست؟ کم‌کم برق اميدى در دل آنها روشن شد. خنده يوسف را چون ديدند، با خود گفتند
جلد 4 - صفحه 271
نکند او يوسف باشد. «1»