تفسیر اطیب البیان

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب) اذهَبُوا بِقَمِيصِي‌ هذا فَأَلقُوه‌ُ عَلي‌ وَجه‌ِ أَبِي‌ يَأت‌ِ بَصِيراً وَ أتُونِي‌ بِأَهلِکُم‌ أَجمَعِين‌َ (93) فرمود يوسف‌ ببرادران‌ ببريد ‌اينکه‌ پيراهن‌ ‌من‌ ‌را‌ ‌پس‌ بيندازيد ‌بر‌ صورت‌ پدرم‌ ميآيد بينا و بياوريد تمام‌ اهل‌ ‌خود‌ ‌را‌ نزد ‌من‌ همه‌ ‌آنها‌ ‌را‌. اذهَبُوا بِقَمِيصِي‌ هذا اخبار بسياري‌ ‌از‌ کافي‌ کليني‌ و بصائر الدرجات‌ و ‌إبن‌ بابويه‌ و ‌علي‌ ‌إبن‌ ابراهيم‌ ‌از‌ حضرت‌ صادق‌ ‌عليه‌ السّلام‌ روايت‌ کرده‌اند ‌که‌ خلاصه‌ مفادش‌ اينست‌ ‌که‌ موقعي‌ ‌که‌ حضرت‌ ابراهيم‌ ‌عليه‌ السّلام‌ ‌را‌ انداختند ‌در‌ آتش‌ جبرئيل‌ پيراهني‌ ‌از‌ بهشت‌ ‌براي‌ ‌او‌ آورد ‌از‌ آتش‌ نجات‌ پيدا کرد ‌پس‌ ‌از‌ آنکه‌ خداوند باو اسحاق‌ ‌را‌ عطاء فرمود ‌در‌ يک‌ لوله‌ نقره‌ گذاشت‌ ‌که‌ تميمه‌ ميگويند و ‌براي‌ چشم‌ زخم‌ ‌بر‌ گردن‌ اطفال‌ مياندازند ‌که‌ ‌از‌ آفات‌ و آلام‌ محفوظ ‌باشد‌ و ‌در‌ گردن‌ اسحق‌ انداخت‌ و ‌او‌ ‌هم‌ ‌پس‌ ‌از‌ آنکه‌ يعقوب‌ ‌را‌ آورد بگردن‌ ‌او‌ انداخت‌ و يعقوب‌ ‌هم‌ ‌پس‌ ‌از‌ ولادت‌ يوسف‌ بگردن‌ يوسف‌، و ‌در‌ بعض‌ اخبار ببازوي‌ ‌او‌ بست‌ و موقعي‌ ‌که‌ ‌در‌ چاه‌ ‌او‌ ‌را‌ انداختند ‌او‌ ‌را‌ حفظ کرد و ‌اينکه‌ پيراهن‌ و لوله‌ جزو ميراث‌ انبياء ‌است‌ و رسيد بحضرت‌ خاتم‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ و ‌از‌ ‌آن‌ حضرت‌ باوصياء طيبين‌ و الان‌ نزد حضرت‌ بقية اللّه‌ عجل‌ اللّه‌ ‌تعالي‌ فرجه‌ ‌است‌ و چون‌ يوسف‌ ‌اينکه‌ پيراهن‌ ‌را‌ ‌از‌ ‌آن‌ تميمه‌ و لوله‌ بيرون‌ آورد بوي‌ ‌او‌ بمشام‌ يعقوب‌ رسيد و فرمود إِنِّي‌ لَأَجِدُ رِيح‌َ يُوسُف‌َ و پرسيد ‌از‌ برادران‌ کدام‌ يک‌ پيراهن‌ خون‌ آلود مرا نزد پدرم‌ برديد و ‌او‌ ‌را‌ محزون‌ کرديد همان‌ پيراهن‌ مرا ببرد نزد پدرم‌ و بشارت‌ سلامتي‌ مرا باو بدهد و ‌او‌ ‌را‌ مسرور کند، يهودا ‌گفت‌ ‌من‌ بودم‌ پيراهن‌ ‌را‌ بيهودا داد و امر شد بباد صبا جلد 11 - صفحه 268 ‌که‌ پيش‌ ‌از‌ رسيدن‌ بشير بيعقوب‌ بوي‌ يوسف‌ ‌را‌ بيعقوب‌ برسان‌. فَأَلقُوه‌ُ عَلي‌ وَجه‌ِ أَبِي‌ يَأت‌ِ بَصِيراً چون‌ ‌اينکه‌ پيراهن‌ ‌را‌ ‌بر‌ ‌هر‌ ذي‌ آفتي‌ بيندازند فوري‌ رفع‌ ‌آن‌ آفت‌ ميشود و حضرت‌ يوسف‌ بوحي‌ الهي‌ و معجزه‌ ميدانست‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ جهت‌ خبر داد ‌که‌ پدرم‌ بينا ميشود. وَ أتُونِي‌ بِأَهلِکُم‌ أَجمَعِين‌َ نظر ‌به‌ اينکه‌ ‌هر‌ کدام‌ ‌از‌ برادران‌ اولاد و احفاد و ازواج‌ داشتند و جمعيت‌ ‌آنها‌ زياد بودند و نظر يوسف‌ ‌اينکه‌ ‌بود‌ ‌که‌ جلاء وطن‌ کنيد و ‌هر‌ ‌که‌ ‌را‌ داريد بياوريد و مصر ‌را‌ وطن‌ ‌خود‌ قرار دهيد و همين‌ سبب‌ شد ‌بر‌ اينکه‌ بني‌ اسرائيل‌ توطن‌ ‌در‌ مصر کردند ‌تا‌ زمان‌ موسي‌ ‌که‌ عده‌ ‌آنها‌ بالغ‌ ‌بر‌ چندين‌ هزار ‌شده‌ و اوصياء حضرت‌ ابراهيم‌ ‌که‌ انبياء بني‌ اسرائيل‌ بودند ‌تا‌ زمان‌ موسي‌ و اوصياء موسي‌ ‌تا‌ زمان‌ عيسي‌ و اوصياء عيسي‌ ‌تا‌ زمان‌ بعثت‌ حضرت‌ خاتم‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ تمام‌ انبياء بودند و بسا ‌در‌ يک‌ عصر هزار نبي‌ّ ‌بود‌ و اما اوصياء حضرت‌ ابراهيم‌ ‌در‌ بني‌ اسمعيل‌ منتهي‌ شد بحضرت‌ خاتم‌ صلّي‌ اللّه‌ ‌عليه‌ و آله‌ و سلّم‌ ‌که‌ آخرين‌ ‌آنها‌ حضرت‌ ابي‌ طالب‌ ‌بود‌ ‌پس‌ ‌از‌ ‌هر‌ دو طرف‌ رسيد بحضرت‌ خاتم‌ (ص‌) و بني‌ اسرائيل‌ ‌در‌ قسمت‌ مصر و فلسطين‌ بودند و بني‌ اسمعيل‌ ‌در‌ قسمت‌ حجاز.

آیات این صفحه