1- انسان، با صفاى باطن مىتواند حقايق معنوى را درک کند. «إِنِّي لَأَجِدُ رِيحَ
«1». تفسير نمونه.
«2». منافقان در فاصلهى يکى دو سال، آية اللَّه مدنى، صدوقى، دستغيب و ايشان را در نماز جمعه يا مسير رفتن به نماز جمعه، با نارنجک قطعه قطعه نمودند.
جلد 4 - صفحه 282
يُوسُفَ» ولى درک حقايق محدود است، اينگونه نيست که آنان در هر مکان و زمان بتوانند هرچه را دريابند و لذا بوى پيراهن را بعد از فاصله کاروان دريافت نمود. «فَصَلَتِ الْعِيرُ»
2- اگر حقايقى را درک نمىکنيم، مقام ديگران را انکار نکنيم. «لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ»
3- همهى مردم ظرفيّت شنيدن حقايق را ندارند و نسبت بىخردى به گوينده مىدهند. «لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ»*
4- زندگانى عالمان در ميان نادانان، رنجآور ومشکل است. «لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ»